Inhoudstafel

IPB-Nieuws
* Kwaliteitsvol overleg.
* 'Een rechtvaardige en menswaardige wereld'
Oproep van de bisschoppen, het IPB en de CIL in de huidige economische crisis.

In 't Vizier
* Kwaliteitsvol overleg. Een interview met Gisèle Bulteau, stafmedewerker in het Franse bisdom Poitiers.

Editoriaal

Geloof, hoop en liefde

Bij deze Transparant vind je het appel voor een rechtvaardige en menswaardige wereld. Inzet voor solidariteit, rechtvaardigheid en dienst aan de meest kwetsbare medemens zijn vandaag misschien meer dan ooit nodig. De oproep van bisschoppen, IPB en CIL om alle krachten te bundelen en er dringend samen iets aan te doen, is binnenkerkelijk een hoopvol teken. We komen immers samen, als christelijke gemeenschap, op voor de fundamentele boodschap van Jezus Christus. Dat betekent dat we onze handen niet in onschuld wassen en onrecht laten groeien, zoals in het gedicht ‘Wie zwijgt' van Toon Tellegen.

... onrecht wordt geboren.
Ik sta erbij, ik kijk ernaar,
wikkel het in toegeeflijkheid en wollig stilzwijgen,
was mijn handen
en leg het weg,
en onrecht slaapt, onrecht groeit...

We moeten zowel op persoonlijk vlak, in het middenveld, als in de politiek inspanningen leveren om de armoede te bestrijden en te garanderen dat iedereen toegang blijft hebben tot de meest elementaire diensten. Werken aan een rechtvaardige en menswaardige wereld getuigt van hoop, geloof en liefde, van de kracht van Pasen.

Terwijl ik dit schrijf lengen de dagen fors en hangt buiten duidelijk een geur van lente. Straks is het weer Goede Vrijdag en daarna vieren we het Paasfeest.  Maar dood en leven, ze staan in deze veertigdagentijd letterlijk en figuurlijk heel dicht bij elkaar. Terwijl buiten nieuw leven beweegt en groeit, dringt verschrikkelijk nieuws binnen. Het busongeval in Zwitserland met de dood van zoveel kinderen en volwassenen zorgt voor verbijstering. Verbondenheid en medeleven met de ouders en nabestaanden is massaal. In deze moeilijke momenten wordt duidelijk hoe belangrijk symbolen en rituelen zijn. Herman De Dijn geeft aan dat ‘het gaat om een confrontatie met een werkelijkheid die we nooit echt in handen hebben, noch met de ander die ons altijd enigszins ontsnapt en ons natuurlijk helemaal ontsnapt in de dood. Centraal staat de waarheid van onze kwetsbare plaats in de werkelijkheid'. We hebben nood aan symbolen en rituelen die niet uitsluitend stilstaan bij onze subjectieve beleving, die zorgen voor een goed beheer van onze emoties, maar die ruimte laten voor de confrontatie, ook gemeenschappelijk, met de dood.